بهانه

سلام

گویا در قدیم، پول به صورت امروز رایج نبود؛ تنها سکه ـ آن‌هم از جنس طلا و نقره ـ رواج داشت. پول پشتوانه‌ای نداشت و ارزشش همراه آن بود. اگر یک سکه به چند تکه تقسیم می‌شد، به اندازه وزنش ارزش داشت. سکه‌ها در محل‌های گوناگون ضرب می‌شدند و عیار آنها با هم متفاوت بود یا بعضی افراد عیار آن را تغییر می‌دادند؛ ازاین‌رو برای دانستن ارزش واقعی سکه، باید به اشخاصی مراجعه می‌شد که در این زمینه تخصص داشتند. به این کار «نقد»یا «نقد کردن» می‌گفتند.

                                                   

امروزه این کلمه (نقد) را برای سنجیدن آثار ادبی، هنری، علمی و .... به کار می‌برند؛ پس انتقاد یا نقد، بررسی یک اثر و سنجش آن است و به معنای عیب‌جویی نیست؛ بلکه بدین معناست که خوبی‌ها و بدی‌های یک اثر را با رعایت اصول «نقد» یا «انتقاد» کنیم.

برای نقد و انتقاد درست توجه به نکات زیر ضرورت دارد:

1. پرهیز از پیش‌داوری:

تا اثری را نخوانده‌ایم، درباره آن قضاوت نکنیم و به گفته دیگران اعتماد نکنیم. باید اول یک اثر را خوب مطالعه کنیم و خوب مقصود نویسنده را بفهمیم؛ سپس درباره آن داوری کنیم. اگر شنیده‌های ما، ما را تحت تأثیر قرار داده است، باید اول خود را از این ذهنیت رها سازیم.

2. توجه به معیارهای خاص هر موضوع:

 کسی که می‌خواهد اثری را نقد کند، لازم است که خود از آن دانش و موضوع آگاهی داشته باشد. اگر بخواهیم ارزش علمی یک کتاب ریاضی را بررسی کنیم، راهی جز این نداریم که این کار را با کمک اصطلاحات و فرمول‌های مخصوص ریاضی انجام دهیم؛ بنابراین برای انتقاد از موضوعات علمی و غیره، انتقاد کننده باید خود به قوانین آن علم یا فن آشنا باشد؛ وگرنه اظهار نظر درست امکان‌پذیر نیست.

3. رعایت امانت در نقل قول:

 در یک نوشته انتقادی هرگاه به نکته‌ای خاص از یک کتاب اشاره می‌شود، باید عین آن مطلب را بدون هر گونه دخل و تصرف با تعیین شماره صفحه بیاوریم تا خواننده بتواند در خصوص سخن نویسنده و انتقادی که شده است، داوری کند.

4. توجه به محتوا و لفظ:

 برای بررسی و بحث درباره وضع یک نوشته، شایسته است که ابتدا آن را از جهت محتوا و سپس از نظر شیوه نگارش و لفظ ارزیابی کنیم.

حرف دل= گرسنه ام

قشنگ نوشت:

زندگی بدون عشق مثل پیژامه بدون کش است

تصمیم گرفت راه پولدار شدن را آسفالت کند.

وقتی پول به صدا در میاد، خیلی ها خاموش می شوند.

عاشق با تلسکوپ و حسود با میکروسکوپ به دنیا نگاه میکند.

چون دل و دماغ نداشت در انظار ظاهر نمی شد.

وقتی گفتم حرف دلت را بزن ، گفت گرسنه ام.

برای اینکه دستش به دهانش برسد از قاشق کمک گرفت.

 شکم نوشت:

خورش بامیه با بادمجان

مواد لازم:

گوشت 400 گرم                               پیازداغ     دو قاشق غذاخوری

بامیه   300 گرم                               آب‌غوره       دو قاشق غذاخوری

بادمجان10 عدد                               نمک، زردچوبه و فلفل          به مقدار لازم

گوجه ‌فرنگی     5 عدد                      رب گوجه فرنگی   یک قاشق غذاخوری

بامیه‌ها را تمیز بشویید و ساقه سر بامیه را به‌ حدی ببرید که سر کلاهک باز نشود چون مایه لیزی از آن خارج می ‌شود و باعث بد طعم شدن خورش می ‌شود.

بادمجان‌ ها را پوست کنده و سرخ می ‌کنیم

گوشت را خرد کرده و با پیاز داغ کمی تفت می‌ دهیم و نمک و زردچوبه و فلفل را به آن اضافه می کنیم و با مقداری آب می ‌گذاریم بپزد.

بامیه‌ ها را در تابه می‌ چینیم و گوشت پخته شده به‌ همر‌اه آب گوشت و یک قاشق رب را در آن می ‌ریزیم و می ‌گذاریم بامیه ‌ها کمی بپزند.

سپس بادمجان‌ ها را روی آن می ‌چینیم و گوجه ‌فرنگی را از وسط نصف کرده و روی بادمجان‌ ها می‌ چینیم و می ‌گذاریم خورش جا بیفتد.

در انتهای پخت، آب‌غوره را به خورش اضافه کرده و بعد از یکی دو جوش آن را برمی ‌داریم.

نکته ها:

* بامیه‌ هایی که برای خورش انتخاب می‌ کنید بهتر است ریز باشد.

* بعضی ‌ها بامیه را هم سرخ می ‌کنند و همزمان با بادمجان ‌ها در تابه می ‌چینند ولی من بامیه را سرخ نمی ‌کنم و فقط کمی زودتر از بادمجان در تابه می‌ گذارم تا کمی بیشتر بپزد.

* اگر بامیه‌ ها و بادمجان‌ ها را همزمان با هم در تابه بچینید، بادمجان‌ ها کمی له می‌ شود.

منبع: شیندخت